Forum Groningen maakt indruk door zijn levendigheid, speelsheid en bijna paradoxale intimiteit.

Tijdens de kerstvakantie waren we in het hoge Noorden. We verbleven in het Eemshotel in Delfzijl, wat ik, alleen al vanwege het verstilde uitzicht over de Eems, sterk kan aanbevelen. Uiteraard bezochten we ook de stad Groningen, wat een uitgelezen kans bood om het net geopende Forum Groningen te bezoeken.

Forum-Groningen-door-NL-Architect-Beeld-Deon-Prins-6-1024x417
Forum Groningen - foto Deon Prins

Om eerlijk te zijn, was ik vooraf nogal sceptisch. Een gebouw, ontworpen door NL Architects, dat door zijn vorm en omvang nogal detoneert met de Groningse binnenstad, dat kon nauwelijks een waardevolle toevoeging zijn. De foto’s die in veel architectuurmedia worden verspreid, veelal opgenomen met een drone, dragen bij aan het beeld van een megalomaan gebouw dat zich distantieert van de stad.

Hoe anders is de realiteit. Wanneer je door de omliggende straten of over de Grote Markt loopt, dan zie of ervaar je het gebouw nauwelijks. En als je het gebouw dan voor je ziet als je er dicht bij bent, dan is er van die intimiderende omvang nauwelijks meer sprake; raadselachtig. Wat nog meer opvalt, is de gestage stroom bezoekers aan en in het gebouw. Geen ‘zwartbebrilde architectuurtoeristen’, maar gewone Groningers van alle leeftijden, gezinnen met kinderen, mensen met rollators. Studenten hebben het gebouw al ontdekt als studieplek, ouderen lezen kranten in de kiosk – de leeszaal – en kinderen spelen in het klimnet in de bibliotheek. De horeca en het filmhuis worden drukbezocht. En dan is Storyworld – het voormalig Stripmuseum – nog niet eens geopend.

We waren aangenaam verrast, en dat gold ook voor de mensen die we er spraken. Is er dan niets aan te merken op het gebouw? Jawel; zo is de horeca duidelijk nog niet ingespeeld op de drukte, maar dat is waarschijnlijk een kinderziekte. Dat geldt niet voor de soms smalle trappen waar bezoekers elkaar nauwelijks kunnen passeren. Hier lijkt functionaliteit het slachtoffer van design te zijn geworden. En als je hoogtevrees hebt – ik dus – dan zijn de langste roltrappen een uitdaging. Misschien is er een Rotterdams ‘Markthal risico’: veel kijkers maar geen kopers? Dat lijkt ons niet. Als iedereen het gezien heeft, zal de drukte – gelukkig – wat minder worden. Maar de bezoekers aan bibliotheek, filmhuis en Storyworld zullen blijven komen en de studenten zullen er blijven studeren. Groningen mag trots zijn op het nieuwe Forum.